شیشه سکوریت شده از شیشه معمولی از طریق یک فرآیند عملیات حرارتی ویژه ساخته می شود. استحکام آن 3 تا 5 برابر شیشه معمولی است و هنگامی که می شکند، ذرات ریز ریز تشکیل می دهد که باعث ایمنی بیشتر آن می شود. در زیر فرآیند ساخت دقیق آن آمده است:
1. انتخاب شیشه ورق اصلی
ابتدا،-شیشه شناور آزاد معیوب (شیشه سودا-شیشه سیلیکات آهکی) باید انتخاب شود تا از صاف بودن سطح، عاری از حباب، ناخالصی یا خراش اطمینان حاصل شود.
2. برش و پردازش
برش و شکل دادن: ورق شیشه اصلی را به اندازه مورد نیاز برش دهید (در این زمان، شیشه هنوز می تواند تحت پردازش مکانیکی مانند سوراخ کردن و سنگ زنی لبه قرار گیرد).
لبهها: لبهها را آسیاب کنید تا تمرکز تنش کاهش یابد و بعداً از ترک خوردن در حین تمپر کردن جلوگیری شود.
3. تمیز کردن و بازرسی
لکه های روغن و گرد و غبار روی سطح شیشه را تمیز کنید (برای جلوگیری از ایجاد لک در هنگام حرارت دادن).
ترک یا نقص را بررسی کنید. شیشه نامرغوب باید برداشته شود.
4. تا نقطه نرم شدن حرارت دهید
شیشه به داخل کوره حرارت دهی (پیوسته یا متناوب) فرستاده می شود و تا حدود 620-650 درجه (نزدیک به نقطه نرم شدن، در حالی که شیشه در حالت قرمز داغ است اما ذوب نشده) گرم می شود.
کنترل دما باید دقیق باشد. زمان گرم شدن برای شیشه های با ضخامت های مختلف متفاوت است (مثلاً برای شیشه های 6 میلی متری حدود 2 تا 3 دقیقه طول می کشد).
5. خنک کننده سریع (کوئنچ
مراحل کلیدی: سریعاً-شیشه داغ قرمز را وارد شبکه هوا کنید و به طور یکنواخت هوای سرد با فشار بالا (با سرعت باد تقریباً 50-80 متر بر ثانیه) را در دو طرف سطح دمید.
اصل: سطح به سرعت سرد و جامد می شود، در حالی که فضای داخلی در دمای بالا باقی می ماند. هنگامی که فضای داخلی به تدریج سرد و منقبض می شود، تنش کششی در داخل شیشه ایجاد می شود و تنش فشاری (حدود 100 مگا پاسکال یا بیشتر) روی سطح ایجاد می شود. این توزیع تنش به طور قابل توجهی مقاومت در برابر ضربه و ظرفیت خمشی شیشه را افزایش می دهد.
6. خنک کننده و بازرسی
به طور طبیعی تا دمای اتاق خنک شود.
توزیع تنش را می توان با نور پلاریزه تشخیص داد یا آزمایش های ضربه ای (مانند آزمایش های سقوط توپ فولادی) را می توان انجام داد.
ویژگی های شیشه سکوریت
استحکام بالا: استحکام خمشی 3 تا 5 برابر شیشه معمولی است و مقاومت در برابر ضربه به طور قابل توجهی بهبود یافته است.
ایمنی: وقتی شکسته میشود، ذرات{0}}لانه زنبوری کوچکی تشکیل میدهد که خطر بریدگی را کاهش میدهد.
مقاومت در برابر دما: می تواند اختلاف دمایی حدود 250 درجه را تحمل کند (شیشه معمولی فقط 70-100 درجه است).
موارد احتیاط
غیر قابل پردازش مجدد: پس از تمپر کردن، نمی توان آن را برش داد یا سوراخ کرد. در غیر این صورت، به عنوان یک کل خواهد ترکید.
خطر انفجار خود{{0}: اگر شیشه حاوی ناخالصیهایی (مانند سولفید نیکل) باشد، ممکن است-بهدلیل تنش ناهموار منفجر شود (احتمال آن را میتوان با عملیات غوطهور کردن گرم کاهش داد).
